Schift Posts

De documentaire Ryuichi Sakamoto: Coda, onlangs op het IDFA, laat de Japanse componist zien in zijn voortdurende zoektocht naar nieuwe geluiden. Eigenlijk is hij op zoek naar eeuwigdurend geluid. In de roman The Sheltering Sky vond hij een mooi citaat dat iets heel wezenlijks blootlegt over ons zelfbewustzijn.

Literatuur die uiterst kalm en gedetailleerd personages beschrijft die worstelen met de vraag hoe te leven, daar kan geen zelfhulpboek tegenop. Midwinter Break, de nieuwe roman van de Ierse schrijver Bernard MacLaverty, is zo’n boek.

Veel regisseurs hebben zich gewaagd aan de kunst van de echtelijke ruzie. Wie daar goed in slaagt, haalt zijn brevet. ‘De kinderen zijn elders. Ons heroïsch koppel wacht een hotelkamer, de avond is nog jong, en het weer is precies goed. Alle ruimte dus voor de stille verwijten, de geknakte ambities, de gebroken beloftes om genadeloos toe te slaan.’

De kunst van het nietsdoen is verdwenen in Valbona. In een mum van tijd is het dorpje in de Albanese Alpen een regionaal centrum van milieuactivisme geworden. De voormalige eigenares van een New Yorkse boekwinkel probeert intussen het tij te keren. Het roept allerlei vragen op over het gevoel ergens bij te willen horen.

Het is niet moeilijk om je verloren te voelen in Taipei. De stad die Tsai Ming-liang in zijn films zo treffend neerzet: het regent er altijd en de inwoners die baden in weelde voelen zich even eenzaam als de verworpenen der aarde. Een stad ook die op een merkwaardige manier contemplatie aanwakkert.

‘Schrijvers in de wereld van volwassenen schrijven vaak voor zichzelf, en voor mensen die precies zo zijn als zij. Wat voor een uitdaging biedt dat? Wij jeugdboekenschrijvers schrijven niet voor onszelf,’ zegt Young Adult-schrijver Keith Grey. Over een genre vol boeken over al het ongewenste waaruit het leven nu eenmaal bestaat.

De Amerikaanse zangeres Lorraine Ellison was 51 toen ze 34 jaar geleden, op 31 januari 1983, overleed. Beroemd was ze niet. Maar ze had zich midden jaren zestig al onsterfelijk gemaakt met een legendarische soulballad: Stay With Me. Haar versie is nooit meer geëvenaard, al kwam één zangeres dicht in de buurt.

Een artikel om uit te printen en in te binden. Want online is wel leuk en aardig, maar er gaat niets boven lezen op papier, betoogt Elisa Veini. ‘Mens, roep ik vaak tegen mezelf, volg je tijd en hou op met dat papier. Vergeefs.’

De rivier als metafoor is allesomvattend. Ze meandert, buigt af, verbreedt, versmalt weer, heeft aftakkingen maar alle monden ze uiteindelijk uit in de zee. In de mooie liedjes van Bill Callahan (voorheen Smog) gaat het over wat ons wacht als we ons erop laten meevoeren.

Eindelijk is-ie er dan: de langverwachte vertaling van de definitieve biografie van rock-‘n-rollbeest Lou Reed. ‘Hij was stom, weerzinwekkend en afschuwelijk.’ En joeg menig journalist, onder wie Fons Dellen, in de gordijnen.